Reklama usług medycznych – sprawdź co i jak wolno stosować

Reklama usług medycznych – sprawdź co i jak wolno stosować

Co wolno a czego nie wolno myśląc o reklamie/ promocji usług medycznych.

 

Zgodnie z art. 14 Ustawy o Działalności Leczniczej z 15 kwietnia 2011 roku podmiot realizujący działalność leczniczą może podawać do publicznej informacje o zakresie i rodzajach udzielanych świadczeń zdrowotnych. Ustawa definiuje te podmioty jako:

  • Przedsiębiorców (lekarzy, pielęgniarki, fizjoterapeutów prowadzących działalność gospodarczą w oparciu o przepisy ustawy po wpisaniu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Przy czym i jedni i drudzy mogą ją realizować w formie jednoosobowej działalności gospodarczej – jako indywidualna praktyka (w miejscu wezwania, specjalistyczna, w zakładzie leczniczym i wariacje tych wariantów), w formie spółki cywilnej, jawnej lub partnerskiej jako grupowa praktyka.
  • Samodzielne ZOZy
  • Jednostki budżetowe
  • Instytuty badawcze
  • Fundacje i stowarzyszenia nakierowane na działalność lecznicą
  • Kościoły i związki wyznaniowe
  • Jednostki wojskowe (w zakresie działalności leczniczej)

***

Konstytucja dla Biznesu a działalność lekarzy, pielęgniarek i specjalistów

Co ciekawe Konstytucja dla Biznesu mówi, ze przychody nie przekraczające 1000 zł/ miesiąc (przychody miesięczne do 50 proc. minimalnego wynagrodzenia), nie wymagają rejestrowania działalności gospodarczej i wpisu do CEIDG – do tej kwoty, po wpisaniu
do rejestru podmiotów wykonującą działalność leczniczą, lekarze i pielęgniarki mogą realizować usługi  bez obowiązku rejestracji działalności.  Konstytucja została już przyjęta przez rząd, w życie wchodzi  1 marca 2018 r.

***

Równie istotne, co definicja „podmiotu leczniczego” jest zdefiniowanie, czym jest informacja a co wykracza poza przyjęte ramy informacji i informowania – „podawania do publicznej wiadomości”.  Częściowo określa to art. 14 wspomnianej ustawy, dokładniej – w przypadku lekarzy – określa to uchwała nr 29/11/VI NIL z 16/12/111.

Reklama usług medycznych – co wolno lekarzom i pielęgniarkom

Regulacje te określają „informowanie” jako podawanie informacji o świadczeniodawcy, trybie i kosztach świadczenia, dane kontaktowe ale mają być pozbawione zachęcania, nakłaniania,  informacji o metodach leczenia, obietnic i deklaracji, wartościowania usługi,  w szczególności poprzez porównywanie do konkurencji oraz przekonywanie do usługi poprzez rabatowanie i zniżki.

Informując o działalności medycznej możesz podać następujące informacje:

  1. Imię i nazwisko
  2. Tytuł zawodowy
  3. Miejsce, dni i godziny przyjęć.
  4. Rodzaj wykonywanej praktyki zawodowej.
  5. Tytuł naukowy, stopień naukowy
  6. Specjalizację/ specjalizacje
  7. Umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonych świadczeń zdrowotnych,
  8. Szczególne uprawnienia.
  9. Numer telefonu.
  10. Ceny i sposób płatności w przypadku przekazywania tych informacji przez zamieszczanie ich na stronie internetowej praktyki zawodowej lub przez specjalne telefony informacyjne.

Dodatkowo informacje te możesz przekazywać jedynie przez:

  1. nie więcej niż dwie stałe tablice ogłoszeniowe na zewnątrz budynku, w którym prowadzona jest praktyka i dodatkowo nie więcej niż dwie tablice ogłoszeniowe przy drogach dojazdowych do siedziby praktyki,
  2. ogłoszenia prasowe w rubrykach dotyczących usług medycznych,
  3. informacje zawarte w książkach telefonicznych i informatorach o usługach medycznych w dziale dotyczącym usług lekarskich,
  4. zamieszczenie informacji na stronach internetowych,
  5. specjalne telefony informacyjne.

Podsumowanie

Wyraźnie, twórcom przepisów chodziło o to by wybór pacjenta był świadomy i merytoryczny a nie oparty o promocję, impulsy reklamowe, handlowe tudzież niezdrową konkurencję. Niestety żadna z ustaw i regulacji nie definiuje jak rozumiana jest reklama czy też promocja, tych jest dość sporo. Na szczęście regulatorzy nie wykluczają szerokiego komunikowania oferty i usług poprzez strony internetowe lub komunikację telefoniczną.